Biegunka bakteryjna

W grupie chorobotwórczych bakterii jeli­towych (enteropatogennych) wywołują­cych biegunkę wyróżnia się: a) bakterie produkujące enterotoksynę (jad bakteryj­ny atakujący komórki jelit), b) bakterie enteroinwazyjne. Głównymi bakteriami produkującymi enterotoksyny są: przecin­kowiec cholery, patogenne szczepy Es-cherichia coli (pałeczki okrężnicy), a także Cliostridium perfringens i Klebsiella. Te ostatnie są najczęstszą przyczyną ostrej biegunki u niemowląt. Enterotoksyny bak­teryjne zaburzają w błonie komórkowej nabłonka jelitowego mechanizm transpor­tu wody i sodu. Dochodzi do odwrócenia normalnego (istniejącego w warunkach zdrowia) prądu wody i sodu z jelita do krwi na prąd skierowany do światła jelita z ko­mórek i przestrzeni okołokomórkowej. Prowadzi to do zwiększonego wydalania wody i sodu do światła jelit. Stolce stają się wodniste i płynne, rozwija się „ze­spół wodnistej biegunki”. W wyniku tego następuje utrata wody i elektrolitów z ustroju.